Art Editions

10/10/2009
NO PICTURE
ΑΡΚΑΔΙΚΑ-ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΕΣ, John P. Anton Ένα δοκίμιο, μια μετάφραση διηγήματος, μια σειρά ομιλιών και μια προσωπική μαρτυρία-αφήγηση, αποτελούν το περιεχόμενο της δίγλωσσης (ελληνικά και αγγλικά) έκδοσης, που έγινε με τη συμμετοχή της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΡΚΑΔΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ, από τον Εκδοτικό Οίκο ΜΙΛΗΤΟΣ και το ΑΡΚΑΔΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Συγγραφέας ο διακεκριμένος Καθηγητής Φιλοσοφίας και Διευθυντής του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Νότιας Φλώριδας Τζων Άντον (Αντωνόπουλος). Έργα χαρακτικής και σχέδια από τις συλλογές του Μουσείου, εικονογραφούν την έκδοση. Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και ανακηρυγμένος από τέσσερα Ελληνικά Πανεπιστήμια Επίτιμος Διδάκτορας, ο Άντον είναι ένας διεθνούς φήμης και αναγνώρισης Καθηγητής της Συγκριτικής Φιλοσοφίας. Μαθητής του Hebert Schneider αλλά και του Ευάγγελου Παπανούτσου, όχι μόνο δεν ξέχασε την καταγωγή του, αλλά αφιέρωσε το βίο του στην διαφύλαξη του Ελληνικού Ήθους και την αδιάκοπη μελέτη και κατανόηση της Ελληνικής Σκέψης. Ο έρωτας του για την Αρκαδική πατρογονική γη, τον οδήγησε στο απολησμονημένο μονοπάτι του έρωτα των αξιών. Σαν άλλος μαθητής της Διοτίμας της Μαντίνειας, αγωνίστηκε να φθάσει στη θέαση του «απόλυτου κάλλους», αλλά και εργάστηκε σκληρά με τη φιλοσοφική του σκαπάνη, ώστε να βρει τα θεμέλια του Πλατωνικού κόσμου των ιδεών στην Αριστοτελική «νόηση νοήσεως». Η βάση κάθε ανθρώπινου πολιτισμού, μας θυμίζει ο Τζων Άντον, είναι ο Έρωτας. Δώρο του Πάνα και του αυλού του, η Αρκαδική αρμονία, που «εξευγενίζει τον άγριο πόθο και αποκρυπτογραφεί τη μυστηριακή φύση της ερωτικής ορμής», γίνεται «φυλαχτό να μας προστατεύει από την έξαλλη μανία των παθών της ψυχής, κάλεσμα για τη φρόνιμη μυσταγωγία που ανοίγει την πορεία προς το ερωτικό ανέβασμα» και καθιστά τον άνθρωπο «άξιο του φωτός και της αρετής». Κάτοχος της Αρκαδικής αρμονίας ο ίδιος Άντον, ως άνθρωπος και φιλόσοφος, απέχει πολύ από την εικόνα του φιλόσοφου του Ρέμπραντ. Μεγαλωμένος στα βουνά της Γορτυνίας και μέτοχος του φιλοσοφικού βίου, από τα νεανικά σκιρτήματα της ψυχής του στα μυστικά των ήχων μιας φλογέρας, έδραξε μέσα στο δράμα του πολέμου και της γερμανικής κατοχής, την δική του ευκαιρία αίρεσης βίου και ενός δρόμου προς την ευδαιμονία, γεμάτου Ελληνικότητα. Με τη μέθη απ’ το κρασί του 21, ξεκίνησε για ν’ αγκαλιάσει τις ιδέες του καλού, της ανδρείας, της σοφίας και της δικαιοσύνης. Τα «βουνίσια οράματα» του δεν άφησαν τη ζωή του στις πόλεις της Αμερικής να τον στρέψει σε «σκεπτικισμό», όσο κι αν πάλεψε να απωθήσει τον «καημό του νόστου». Για τούτο τα κείμενα και οι ομιλίες του έχουν τη φλόγα ενός ποιητή-απόστολου του έρωτα. «Μα γιατί σας μιλώ για παλιές ιστορίες και αρχαίους μύθους;» αναρωτιέται, απευθυνόμενος στους απανταχού Αρκάδες, ο συγγραφέας και μας απαντά με την εκπληκτική του ικανότητα να συνδυάζει το λυρικό ύφος με τη φιλοσοφική σκέψη: «Απ’ τον Πάνα ως τη Διοτίμα, από τη φύση ως τον πολιτισμό, η Αρκαδική φωνή ήταν προορισμένη να ακουστεί με την καθαρότητα των ανέμων του Λυκαίου όρους ως το ήσυχο κελάρυσμα του Αλφειού και του Λουσίου. Θέλησα να σας θυμίσω πόσο παλιά είναι η συλλογική σας ψυχή και πόσο η πείρα και η μνήμη της πάνε αιώνες πίσω στα χρόνια της πρωτόγονης αθωότητας, τότε που η πάλη για την επιβίωση ήταν σκληρή και σκοτεινή. Ούτε τα δεινά της ζωής ούτε η φτώχεια εμπόδισαν τους προγόνους μας να πλάσουν τραγούδια και ιστορίες, να βρουν στην ψυχή και το νου τη δύναμη που οδηγεί στην αρμονία και την τόλμη, καθώς προσπαθεί ο άνθρωπος να διαμορφώσει την υψηλότερη αίσθηση της αποστολής του: πώς να προσφέρει περισσότερα από όσα του προσφέρονται, πώς να μοιράζεται τη σοφία του Πανός και να αναλαμβάνει την αποστολή του έρωτος . Τέτοιοι ήταν οι Αρκάδες πρόγονοί μας και τέτοια ήταν η παράδοση που δημιούργησαν για εμάς. Τέτοια ήσαν τα μαθήματα που αναδύθηκαν απ’ την Αρκαδική παράδοση, μαθήματα που ακόμη καθορίζουν το νόημα της Αρκαδικής αποστολής.»
10/12/2008
NO PICTURE
[ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΚΘΕΜΑΤΑ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ] _Όπως σημειώνει ο Διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη και Επίτιμος Πρόεδρος του Αρκαδικού Μουσείου Τέχνης και Ιστορίας, Άγγελος Δελληβορριάς : «Λίγοι μουσειακοί οργανισμοί μπορούν να περηφανευτούν για την πληρότητα και την ποιότητα πολλών από τις επιμέρους συλλογές τους και για τη συνοχή του συλλεκτικού πνεύματος ή μάλλον για τη συνέπεια των εικαστικών και θεματικών τους επιλογών. Ακόμα λιγότεροι ωστόσο είναι οι πολιτιστικοί οργανισμοί οι οποίοι λειτουργούν στις εκτός των μεγάλων κέντρων ελληνικές περιοχές της περιφέρειας, με τη συναίσθηση της παιδευτικής και της κοινωνικής ευθύνης που σημαδεύει το Αρκαδικό Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας. Γιατί εκεί, χάρη σε μια σημαίνουσα ανάδειξη ελληνικών και ευρωπαϊκών χαρακτικών, αισθητοποιούνται δύο βασικοί άξονες της ελληνικής αυτογνωσίας. Αναφέρομαι στη συγκινητική προσπάθεια του Γιώργου Χριστοδουλόπουλου, ενός ανθρώπου ο οποίος κατόρθωσε να εναρμονίσει τα επιχειρηματικά με τα καλλιτεχνικά του ενδιαφέροντα, προσφέροντας ένα υπόδειγμα που θα έπρεπε να ληφθεί σοβαρότερα υπόψη απ’ όσους σχεδιάζουν απερίσκεπτα το αναπτυξιακό μας μέλλον. Αναφέρομαι επίσης στην ανεκτίμητη συμβολή Νίκου Γρηγοράκη, του ιστορικού της τέχνης και ειδικότερα της χαρακτικής, γιατί σ’ αυτόν οφείλεται η χαρμόσυνη έκδοση «Θέματα και Εκθέματα Τέχνης και Ιστορίας». Ένα ακόμα χαρακτηριστικό δείγμα των στόχων του νεογέννητου Αρκαδικού Μουσείου, παρήγορο και ενθαρρυντικό σε εποχές δύστοκες σαν τις σημερινές...»
01/10/2008
NO PICTURE
[ΤΡΙΠΟΛΗ] Δίχως αμφιβολία η Τρίπολη είναι ένα σύμβολο στην Εθνική μας συνείδηση, συνδεδεμένη με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τις πιο αυθεντικές επαναστατικές στιγμές της Εθνεγερσίας του 1821. Αυτή η νέα πόλη που χτίστηκε πάνω στα ερείπια και τα αποκαΐδια της Ντρομπολιτζάς, που άφησε πίσω του ο Ιμπραήμ, έχει από την αρχή της τα σφραγίσματα της ιστορίας που, μαζί με τη γεωγραφική της θέση, καθόρισαν την πορεία της στους δυο σχεδόν αιώνες της ζωής της. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να δει κάποιος μια πόλη. Όταν η ερωτική ματιά ενός αισθητή διακρίνει στ’ ανάρια του χρόνου το ωραίο, το κάνει θαυμαστό και μέσω αυτού μας οδηγεί με την ακρίβεια ενός ιστορικού και την κρυφή μαεστρία ενός αφηγητή, η εικόνα της πόλης αποκαλύπτεται στις τέσσερες διαστάσεις της. Το καλειδοσκόπιο του Νίκου Γρηγοράκη μας παρουσιάζει την πόλη της καρδιάς του με τρόπο που συναρπάζει και γοητεύει, ανακαλεί μνήμες και συγκινεί. Μας ανοίγει ένα παράθυρο για να περάσουμε από τη νοσταλγία στην αναζήτηση και στ’ όραμα μιας πόλης του μέλλοντός μας.
01/12/2005
NO PICTURE
[ΕΥΔΑΙΜΩΝ ΑΡΚΑΔΙΑ] _ Από το Βιργίλιο ως τον Γκαίτε, ο Πέδρο Ολάγια προσεγγίζει το μύθο, σαγηνεύεται ο ίδιος απ’ αυτόν, και ακολουθώντας το μύθο του μύθου, μας καλεί σε ένα ασυνήθιστο ταξίδι στον πολιτισμό της Δύσης. Μας δίνει την ευκαιρία να διαπιστώσουμε το σθένος της ιδέας και τη διαρκή αναβίωση του μύθου στην τέχνη και στη σκέψη διανοητών και μυστών, που αλληλοδιαδέχονται στην ευρωπαϊκή ιστορία τους υμνωδούς της ευδαιμονίας των Αρκάδων Ποιμένων. Η «Ευδαίμων Αρκαδία», κατορθώνει να σαγηνεύσει τον αναγνώστη, αλλά ακόμη και τον απλό φυλλομετρητή του βιβλίου. Ο Πέδρο Ολάγια ξετυλίγει μια λογοτεχνική, γλαφυρή αφήγηση, στηριγμένη στην ακρίβεια και τη βάσανο μιας μεθοδικής, εκτεταμένης, πολυεπίπεδης φιλολογικής αλλά και επιτόπιας έρευνας. Εικονογραφεί το κείμενο με μοναδικό τρόπο, δίνοντας την οπτική σκέψη των φωτογραφιών του, που είναι προϊόν της έρευνας και ταυτόχρονα τεκμήρια της προσέγγισής του. Παραθέτει τις πηγές με τρόπο ευρηματικό και δεν παραλείπει να επισυνάψει μια προσεκτική χαρτογραφία. Τελικά, ο Πέδρο Ολάγια απαντά στο ερώτημα που ο ίδιος θέτει «Γιατί η Αρκαδία;», υπερβαίνοντας τα όρια μιας επιστημονικής πραγματείας, που αφορά την Ιστορία της Σκέψης. Δημιουργεί ο ίδιος ένα έργο τέχνης. Πρέπει να συγχαρούμε για αυτό το αποτέλεσμα, εκτός από τον Πέδρο Ολάγια τόσο την Ροζάριο Καρίγγιο που τον συνόδευσε (και ως ερευνήτρια) στο ταξίδι του, όσο και τις εκδόσεις Road, που τον εμπιστεύτηκαν και του έδωσαν την τεχνική υποστήριξη. Το έργο του Πέδρο Ολάγια, που κατά την γνώμη μου θα είναι έργο αναφοράς στην παγκόσμια βιβλιογραφία, δεν έγινε μόνο για την συγκίνηση του δικού του ταξιδιού (που σίγουρα απόλαυσε), ούτε για μια ακαδημαϊκή διάκριση (που ασφαλώς αξίζει), αλλά ούτε για τον έπαινο και θαυμασμό των «μυημένων» (που χωρίς αμφιβολία θα έχει). Έγινε για έναν, όπως ο ίδιος λέει, τελευταίο σκοπό: «Για ν’ αποκτήσουν οι Αρκάδες και οι Έλληνες, μεγαλύτερη επίγνωση της σημασίας που έχει το όνομα αυτής της πανέμορφης γης για τον κόσμο.» Αυτός ο τελευταίος σκοπός, που ταυτίζεται με το σκοπό του «Αρκαδικού Μουσείου Τέχνης και Ιστορίας», μας οδήγησαν στην Χορηγία Έρευνας για την δημιουργία αυτού του Έργου. Το αποτέλεσμα μας γεμίζει ικανοποίηση, πιστεύουμε ότι μας δικαιώνει, και μας δίνει ώθηση για το δικό μας έργο.
10/12/2004
NO PICTURE
[ARCADIA - THE MYTH IN EUROPEAN ART – TWENTY ENGRAVINGS] _ Album – File of twenty engravings, copies of original engravings representing the work of great European painters, like N. Poussin, F. Floris, Aniballe Carracci e.t.c. The text of preface is written from the Art Historian Nikos Grigorakis. The original engravings are from G.I. Christodoulopoulos personal collection. Maria Chinopoulou made the artistic assiduity while Arcadia Digital Atellier made the drafts. 500 copies were printed in fashion light paper of 240 gr. in December 2004 by TYPOSTYL. The cover is from Albert Durer “Apollon and Artemis” a woodcut, c. 1504. [ΑΡΚΑΔΙΑ - Ο ΜΥΘΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΕΧΝΗ - ΕΙΚΟΣΙ ΧΑΡΑΚΤΙΚΑ] _ Λεύκωμα - Σουϊτα με 20 χαρακτικά, ανάτυπα από πρωτότυπα χαρακτικά που αποδίδουν έργα μεγάλων ευρωπαίων ζωγράφων, όπως ο N. Poussin, o F.Floris, o Aniballe Carracci, κ.α. Κείμενο Προλόγου από τον Ιστορικό Τέχνης Νίκο Γρηγοράκη. Τα πρωτότυπα χαρακτικά ανήκουν στη συλλογή του Γ.Ι. Χριστοδουλόπουλου. Καλλιτεχνική επιμέλεια από τη Μαρία Χηνοπούλου. Μακέτες από το Atellier Arcadia Digital SA. Τυπώθηκαν 500 αντίτυπα σε χαρτί fashion light 240gr τον Δεκέμβριο του 2004 από την ΤΥPOSTYL. Εξώφυλλο Albert Durer, "Aπόλλων και Άρτεμις", ξυλογραφία, c. 1505.
23/09/2004
NO PICTURE
[THREE PICTURES A HISTORY …..TRIPOLITSA 1821] _ An anniversary edition of the 183 years commemorating the fall of Tripolitsa with the occasion of the Exhibition organised and presented by the Arcadian Museum of Art and History at the Apostolopoulio Cultural Centre of Tripolis. Preface by the Art Historian Nikos Grigorakis. Greeting from the mayor of Tripolis Dimosthenis Sotiropoulos. The engravings were from the Collection of G.I. Christodoulopoulos who also choose the extracts from the Anthem in the Freedom and the memoirs that accompany the illustration. The edition includes 32 internal pages of 165X240mm. The design made from Chrissoula Boukouvala and the image processing from Studio Stone in Brussels. 1.000 copies were printed in illustrating paper of 170gr. The cover printed in paper of 240gr. The printing office of Arcadia Master made the printing and the bookbinding.
20/06/2004
NO PICTURE
[ARCADIA – TWENTY FOUR ENGRAVINGS] _ Album – File with 24 gravures, copies from Arcadian travellers editions which among others are : Stackelberg, Dodwell, Wordsworth, Gell, Belle. Introductory text from the Art Historian Nikos Grigorakis. The original engravings were from the collection of G.I. Christodoulopoulos. Maria Chinopoulou made the artistic assiduity while Arcadia Digital Atellier made the drafts. 500 copies were printed in fashion light paper of 240 gr. in July 2004 by TYPOSTYL. Another 500 copies were also printed for municipality of Levidi with its sign. The cover is from Edgar Degas, “Arcadia” 1865, a design from a Rome wall cut in Herculanium, Museum of Louvre.